Zmiana taktyki
Strategia pokera
/
Edytor /
18 maja 2010 /
Skomentuj
Żaden pokerzysta nie będzie odnosił sukcesów w długim dystansie, jeśli będzie prezentował tylko jeden styl pokerowej gry.
Pomimo iż każdy styl jest efektywny w danej sytuacji np. zachowawczy na niskich stawkach gry cashowej czy luźny na bubble (miejsce przez płatnymi) w turnieju, by w długim dystansie być graczem wygrywającym na wysokich stawkach, będziesz musiał wyrobić sobie zdolność do zmiany taktyki i starać się miksować sposoby rozgrywania danych rąk.
Najbardziej popularną formą zmiany taktyki jest poszerzenie wachlarza rozgrywanych rąk. Jeśli zacząłeś rozgrywkę grając bardzo zachowawczo i przez godzinę pokazywałeś tylko mocne układy, stoisz jakby w miejscu i przeciwnicy zaczynają mieć coraz większy respekt do Twoich podbić. W dalszej fazie rywalizacji dobrą strategią jest rozpoczęcie częstości blefowania, starając się ukraść jak najwięcej pul, bazując na wyrobionym image gracza „tight" (zawodnik rozgrywający niewiele rąk, angażujący się w rozdanie tylko z mocnymi układami). Oczywiście taka sytuacja nie może trwać wiecznie. Musisz wyczuć, kiedy z powrotem powrócić do zachowawczej gry. Gdy zauważysz, że Twój respekt na stole zmalał, przeciwnicy częściej Cię sprawdzają lub przebijają - zmień swój styl.
Taka strategia wymaga utrzymywania wiedzy dotyczącej postrzegania przez przeciwników. Każda ręka, którą rozgrywasz powinna być rozważona nie tylko pod względem jej faktycznej wartości, ale także pod kątem poprzednich rozegranych rąk. Standardowo jak w życiu, tak i w pokerze, u przeciwników często można zaobserwować zachowania wynikające z urażonej dumny, chęci rywalizacji i odwetu. Może na to wpływać wiele czynników: złość z powodu przegranego rozdania, gdy przeciwnik pokazał blef, wstyd w powodu słabego rozpoczęcia sesji czy potyczki werbalne pomiędzy graczami. Na te wszystkie aspekty powinieneś zwrócić uwagę grając przy stole. Mogą to być bardzo znaczące przekazy, które pozwolą Ci podjąć trafne decyzje, prowadzące do wygranych rozdań.
Często małe, niepozorne akcje, na które wielu pokerzystów nie zwraca uwagi, mogą mieć spore konsekwencje w późniejszej fazie gry. Może najlepszym przykładem na to jest pokazanie blefu lub bardzo mocnej ręki na stole. To nigdy nie przestanie mnie zaskakiwać jak często gracze potrafią sprawdzić lub zrzucać rękę na przeciwnika, który kilkanaście rozdań wcześniej wykonał taką akcję. Musisz zapamiętać, że umysły graczy tworzą specjalną notkę o Tobie, kiedy pokazujesz swoje ręce (blef czy bardzo mocny układ). Często po pokazanym blefie przeciwnicy są bardziej skłonni do sprawdzania Twoich zagrań. Mogą stwierdzić, że notorycznie blefujesz i chcąc rozwiać swoje wątpliwości będą angażować się w rozdania z marginalnymi układami. Taką pozycję powinieneś wykorzystać, by złapać zawodnika na „gorącym uczynku" i pokazać mu, że ciekawość to pierwszy stopień do piekła.
Bardzo trudno jest grać przeciwko graczom, którzy są dobrymi obserwatorami. To jedna z ważnych cech rozwoju pokerowych umiejętności. Dlatego powinieneś starać się ją rozwijać, by w efekcie móc swobodnie dopasowywać strategię do sytuacji na stole i stosować sprytne sztuczki przeciw rywalom.
Ciągle myśląc o tym jak jesteś odbierany przez przeciwników, w końcu będziesz mógł być jak kameleon, który idealnie potrafi dopasować się do otoczenia. Zaczniesz zmieniać style w tak naturalny sposób, że będą niezauważalne dla innych i niemożliwe do odczytania. Gdy osiągniesz taki poziom rozwoju, na pewno będzie on korzystny dla Twojego bankrolla.
Na podstawie: artykułu Marcusa Batemana z 31 VIII 2008 roku.
Więcej na temat strategii pokera.
