Geniusz czy szaleniec?
Strategia pokera
/
Edytor /
04 czerwca 2010 /
Skomentuj
Jednym z najdziwniejszych fenomenów w pokerze jest fakt, iż gry na wysokich stawkach są bardziej zbliżone do rozgrywek na niskich limitach, niż na średnich. Jest to bardzo specyficzny punkt, szczególnie zwracając uwagę na to, że prawie we wszystkich sportach i standardowych grach zawodnik cały czas ulepsza swoje umiejętności, aż do osiągnięcia najwyższego poziomu. Dla przykładu: w snookerze, tenisie czy piłce nożnej.
W pokerze ten aspekt jest bardziej zróżnicowany. Można zgodzić się z teorią, że wraz ze zmianą stawek gracze polepszają swoje umiejętności i są bardziej doświadczeni. Jednak sama strategia gry pomiędzy limitami różni się znacząco.
Na bardzo niskich stawkach problemem większości graczy jest sprawdzanie zbyt dużej ilości zagrań, często z marginalnymi układami. W rzeczywistości większość profitów na tym poziomie będziesz osiągał poprzez rozgrywanie mocnych układów, izolowanie limperów (osób sprawdzających każde pobicie, nie uskuteczniających przebić).
W rozgrywkach średnich stawek większość graczy ma odpowiednią wiedzę na temat mocy danej ręki, a także „pot odds". W wyniku takiej świadomości, gry na tym poziomie wydają się bardziej zachowawcze. Pokerzyści angażują się w rozdania z mniejszym procentem rąk, rozgrywając je bardziej agresywnie. Zawodnicy częściej są skłonni do przebić, a rzadziej zdarzają się limpowane pule czy sprawdzenia podbić. Gracze tych stawek to typowi „grinderzy", którzy umiejętnie wykorzystują swoją wiedzę oraz doświadczenie zdobyte w grach na niskich limitach.
W grach z wysokimi blindami większość zawodników ze średnich stawek zostanie łatwo pokonana przez najlepszych graczy, przede wszystkim ze względu na uczestniczenie w zbyt małej ilości rozdań. Profesjonaliści dobrze zdają sobie sprawę z zakresu rąk możliwych do rozgrywania z danej pozycji, kalkulują „impied odds" oraz potrafią odpowiednio wyważyć częstotliwość blefowania. Te gry trochę przypominają zmagania na niskich stawkach, z tą różnicą, że częste sprawdzenia są zastąpione wielokrotnymi przebiciami tzw. 3betami czy 4 betami.
Profesjonalni gracze są chętni do wykorzystania swoich umiejętności w najlepszym stopniu w każdym rozdaniu, szczególnie jeśli mają okazję rywalizować z potencjalnie słabym przeciwnikiem. Ich gra skupia się przede wszystkim na rozegraniu ręki po flopie.
Słabi gracze natomiast są bardzo nieprzewidywalni, co w rezultacie prowadzi do utrudnionego szacowania wartości ręki naszego przeciwnika. Co więcej trudno blefować osobę, która nie do końca zna moc swojego układu i nie rozumie podstawowych pojęć z zakresu matematyki, które przewijają się w pokerowych zmaganiach. Profesjonaliści z reguły także są nieprzywidywalni, jednak mają świadomość wszystkich ważnych komponentów gry. Najlepsi gracze pokazując dziwne zagrania, tak naprawdę kalkulują wszystko dokładnie, dopasowując swoją strategię w taki sposób by jak najszybciej przyniosła duży zysk.
Jeśli myślisz o przejściu na najwyższe stawki, bo wydaje Ci się, że gra na tych limitach jest luźna i dostępna dla wszystkich, zastanów się chwilę dłużej. To co na pierwszy rzut oka może wygląda jak szalona rozgrywka, tak naprawdę może być jedną z najlepszych gier na danym stole.
Na podstawie: artykułu Marcusa Batemana z 29 VI 2009 roku.
Więcej artykułów na temat strategii pokera.
